Από την Άμπλιανη στη Σουβάλα και την Πανάσσαρη: Το ένδοξο τρίπτυχο του 1824 στη Φωκίδα!
— Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1824, η καρδιά της Ρούμελης χτυπούσε στα στενά περάσματα του Παρνασσού και της Γκιώνας, όπου γράφτηκε μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης…..
–Ξεκίνησε στις 14 Ιουλίου 1824 με την ιστορική Μάχη της Άμπλιανης. Εκεί, οι ελληνικές δυνάμεις με επικεφαλής τον Κίτσο Τζαβέλα, τον Πανουργιά και άλλους σπουδαίους οπλαρχηγούς, πέτυχαν έναν απίστευτο άθλο: συνέτριψαν μια υπεράριθμη οθωμανική στρατιά 12.000 ανδρών. Η περιφανής αυτή νίκη όχι μόνο αναχαίτισε την εκστρατεία του Δερβίς πασά προς την Πελοπόννησο, αλλά ανύψωσε το ηθικό των Ελλήνων και έθεσε τις βάσεις για τις επόμενες συγκρούσεις.
— Δύο μήνες αργότερα, το σκηνικό μεταφέρθηκε λίγο βορειότερα, καθώς οι Οθωμανοί προσπάθησαν να ανασυνταχθούν:
• 14–15 Σεπτεμβρίου 1824 | Μάχη της Πανάσσαρης: Οι Έλληνες, παίρνοντας ώθηση από τον θρίαμβο της Άμπλιανης, επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά στις εχθρικές δυνάμεις κοντά στη Βάργιανη. Με σθένος ανάγκασαν τα στρατεύματα του Τσελιοπίτσαρη σε υποχώρηση, στενεύοντας τον κλοιό γύρω από το οθωμανικό στρατόπεδο της Γραβιάς.
• 7 Οκτωβρίου 1824 | Μάχη της Σουβάλας: Μόλις μία ημέρα μετά την Πανάσσαρη, ο εχθρός επιχείρησε να διασπάσει τις γραμμές προς το Πολύδροσο. Εκεί, μια μικρή αλλά γενναία δύναμη 300 Ελλήνων υπό τους Γεώργιο Δυοβουνιώτη, Κομνά Τράκα και Γ. Καλμούκη, έστησε σθεναρή αντίσταση. Αντιμετωπίζοντας 4.000 Οθωμανούς, κατάφεραν να τους αποκρούσουν με βαριές απώλειες.
Οι διαδοχικές ήττες στην Πανάσσαρη και τη Σουβάλα, που γεννήθηκαν από τη στρατηγική παρακαταθήκη της Άμπλιανης, ανάγκασαν τους Οθωμανούς να διαλύσουν οριστικά το στρατόπεδό τους στις 20 Σεπτεμβρίου 1824.
Η Φωκίδα είχε μείνει ελεύθερη!
Παναγιώτης Ταγκαλής Δήμαρχος Δήμου Δελφών
© 2020 - 2021 | Designed with 💗 by 