Έπειτα από τέσσερις δεκαετίες όπου οι σελίδες της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς γράφονταν και με το δικό της χέρι, η Κατερίνα Κεράστα αφήνει τη σκυτάλη στους νεότερους. «Ένας κύκλος κλείνει, ένας νέος ανοίγει», σημειώνει, κρατώντας ως πολύτιμο θησαυρό εμπειρίες, συνεργασίες και συναισθήματα που δεν σβήνουν με το πέρασμα του χρόνου. Γιατί, όπως λέει η ίδια, «οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ».
Μια πορεία 40 ετών
Με αφοσίωση, δημιουργικότητα και συλλογικό πνεύμα, η Κατερίνα Κεράστα υπηρέτησε τη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς για περισσότερα από σαράντα χρόνια, φτάνοντας στη θέση της Αναπληρώτριας Διευθύντριας. Στον αποχαιρετισμό της δηλώνει πως «εκείνος που με πληρώνει είναι ο Έλληνας πολίτης και όχι η εκάστοτε πολιτική εξουσία», υπογραμμίζοντας το αίσθημα ευθύνης που καθόρισε το έργο της.
Η σκυτάλη στη νέα γενιά
Παραδίδοντας τη διοίκηση στην Όλμπια Στάθη, εκφράζει τη βεβαιότητά της πως η Βιβλιοθήκη θα συνεχίσει σε νέα δημιουργικά μονοπάτια. Τονίζει μάλιστα την ανάγκη να καλυφθούν οι κενές θέσεις προσωπικού, ώστε να στηριχθεί η συνέχιση του έργου.
Ο πλούτος της διαδρομής
Αφήνει πίσω της καρδιά και ψυχή, αλλά παίρνει μαζί της «απίστευτη εμπειρία, γνώσεις, συνεργασίες και συναισθήματα». Από τα ταξίδια και τις επιμορφώσεις, μέχρι τους «ασύλληπτους βιβλιακούς θησαυρούς» που τη συντρόφευαν καθημερινά, ο απολογισμός της είναι βαθιά θετικός.
Οι εργασιακές σχέσεις κάποτε τελειώνουν (κυρίως μετά από 40 χρόνια και πλέον), ενώ οι μεγάλοι έρωτες ποτέ!
Αυτή είναι η τελευταία μου ανάρτηση με την υπαλληλική μου ιδιότητα στη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.
Αφυπηρετώ αφήνοντας πίσω ότι και όσο καλύτερα μπορούσα, έχοντας πάντα κατά νου ότι “εκείνος που με πληρώνει είναι ο Έλληνας πολίτης, ο Έλληνας φορολογούμενος και όχι η εκάστοτε πολιτική εξουσία ή κυβέρνηση”.
Την ποιότητα και την ποσότητα του έργου μου, την εργασία μου μόνο εγώ δεν μπορώ να την κρίνω. Ήταν άλλωστε ΚΑΙ συλλογικό έργο, αντάμα με εξαιρετικούς συναδέλφους. Μάλλον οι καλύτεροι εκτιμητές του έργου μας είναι οι πολίτες, οι συνάδελφοι, οι συνεργάτες, οι αναγνώστες, ο χρόνος…
Αποχωρώντας ως Αναπληρώτρια Διευθύντρια παρέδωσα με χαρά τη σκυτάλη στην
Olympia Stathi που έχει όλα τα προσόντα να πετύχει και να οδηγήσει τη βιβλιοθήκη σε νέα και ακόμη πιο δημιουργικά μονοπάτια και επιτεύγματα!
Φεύγοντας μπορεί να αφήνω πίσω καρδιά και ψυχή, αλλά παίρνω μαζί μου μοναδικό πλούτο:
Απίστευτη εμπειρία και γνώσεις οφειλόμενες αφενός στην ίδια τη φύση της δουλειάς, αλλά και στις υπέροχες συνεργασίες, στις ανταλλαγές, στους δοτικούς ναθρώπους που συνάντησα, στα ταξίδια, στις επιμορφώσεις, στις συγκυρίες, στους ασύλληπτους βιβλιακούς θησαυρούς που με αγκάλιαζαν λέγοντας μου “καλημέρα” καθημερινά.
Πλούσια συναισθήματα που η ζυγαριά δε μπορεί παρά να έχει θετικό ισοζύγιο.
Έζησα πολλά, έμαθα πολλά, δημιούργησα πολλά. Έβαλα κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι στο διάβα του χρόνου, στην ιστορία της μικρής μας πόλης.
Φεύγω πλούσια!
Εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο των συναδέλφων που αποχαιρετώ σήμερα, και ελπίζω σύντομα η πολιτεία να μεριμνήσει να πληρωθούν οι τρεις (τουλάχιστον) κενές θέσεις εργασίας στη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς. Ναι, 3 αποχωρήσαμε αυτή τη χρονιά: αχώριστοι συνοδοιπόροι από το 1985, ο Λεωνίδας, η Μήτσα κι εγώ!
Και όπως είπα στην αρχή, οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ!
Ένας κύκλος κλείνει, ένας νέος αρχίζει… διαφορετικός, αλλά σίγουρα και αυτός θα είναι συναρπαστικός! Και όχι μόνο με και για βιβλιοθήκες…
Η αποχώρησή της από την υπηρεσία δεν είναι αποχαιρετισμός, αλλά υπόσχεση συνέχειας∙ γιατί η αγάπη για τις βιβλιοθήκες δεν συνταξιοδοτείται, μόνο αλλάζει μορφή.
© 2020 - 2021 | Designed with 💗 by 