Η Φάτνη των ευχών και της γέννησης της αγάπης (VIDEO)

Η φάτνη σε κάποιους απο τους δήμους της Βοιωτίας,η ιστορία της και πώς δημιουργήθηκε αυτό το έθιμο.Η φάτνη-σπήλαιο της Αλιάρτου που επισκέπτονται όλοι.

Πρίν ακόμα αντικατασταθούν οι φάτνες με τρισδιάστατες απεικονίσεις ψηφιακού τύπου,η με ολογράμματα, αφου η τεχνολογία είναι ασταμάτητη, ας δουμε πως οι τρείς εγγύτεροι δήμοι απέδωσαν το γεγονός της γέννησης ,στις πλατείες τους το 2022.

Οδηγός μας και χωρίς ανταγωνισμό η φάτνη της Αλιάρτου που σε φυσικό χώρο-σπηλιά εδώ και πολλά χρόνια καλωσορίζει τους επισκέπτες ,ειδικά το βράδυ, γιατί τα φώτα την στολίζουν και εστιάζουν συγκεκριμένα στην αναπαράσταση της γέννησης.

Αυτές τις ημέρες πολλοί γονείς με τα παιδιά τους την επισκέφθηκαν για να την φωτογραφήσουν και να την δείξουν (την φάτνη) σε αυτά λέγοντας: Εδώ γεννήθηκε ο Χριστός …. να και οι τρείς μάγοι με τα δώρα…

Ο δήμαρχος Αλιάρτου-Θεσπιεών κ.Ντασιώτης το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων,έδωσε το δικό του στίγμα,με ανάρτηση του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, που είναι το ακόλουθο:

Η ΦΑΤΝΗ !!!

Ταυτισμένο με τα Χριστούγεννα το Σπήλαιο στην ανατολική είσοδο της Αλιάρτου, δε θα μπορούσε να λείψει από τις εικόνες που μας αρέσει να δείχνουμε.

Το Σπήλαιο-Φάτνη, έχει τους συμβολισμούς του και τα μηνύματά του, αλλά σίγουρα δημιουργεί και κάποια νοσταλγικά ερεθίσματα των παιδικών μας χρόνων. Να, ας πούμε, εμένα μου έφερε στο νου το ποίημα του Κωστή Παλαμά για τη φάτνη.

ΝΑ΄ΜΟΥΝ ΤΟΥ ΣΤΑΒΛΟΥ ΕΝ΄ΑΧΥΡΟ

Να ‘μουν του στάβλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι

την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,

το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.

Να λάμψω από τη λάμψη του κι’ εγώ σαν διαμαντάκι

κι’ από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.

Να μοσκοβοληθώ κι’ εγώ από την ευωδία,

που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.

Να ‘μουν του στάβλου ένα άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι

την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Ας την θυμηθούμε και όσοι δεν την έχουν επισκεφθεί, ευκαιρία είναι να το κάνουν τώρα.

Δήμος Λεβαδέων

Δήμος Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας

Δεν μπορέσαμε να πάμε και στις τρεις φάτνες,και επιλεξαμε της Αράχωβας λόγω της χειμωνιάτικης διάθεσης και το Δίστομο λόγω της έδρας του δημου.Μπορείτε να στείλετε φωτογραφίες από την φάτνη της Αντίκυρας αν θέλετε και με μεγάλη χαρά θα την συμπεριλάβουμε στο μικρό αυτό αφιέρωμα.

Η Φάτνη

Η φάτνη είναι ένα έθιμο της καθολικής εκκλησίας και κατάγεται από την Ιταλία ,δίπλα μας.Τότε οι άνθρωποι ήταν αγράμματοι και η αδυναμία τους για να καταλάβουν το Ευαγγέλιο τους δημιούργησε την ανάγκη της αναπαράστασης της ιστορίας της γέννησης του Χριστού.Ετσι με την ανάπτυξη της γλυπτικής τον 13ο αιώνα συναντήσαμε στις εκκλησίες τα ξύλινα ανάγλυφα που εξιστορούν τα Χριστούγεννα,με τους μάγους και ένα αστέρι στην οροφή της φάτνης.

Η Νάπολη που φημίζεται για τα εργαστήρια της που ο Βασιληάς Κάρολος της Ισπανίας ξόδεψε χρόνο και χρήματα για να κατασκευάσουν την βασιλική φάτνη.Απο τότε οι πλούσιες οικογένειες μιμούμενες τον βασιλιά ,προσπάθησαν να τον ανταγωνιστούν όσο και να τον μιμηθούν και έτσι η φάτνη έγινε λαϊκό έθιμο.

Οι πιο μεγάλες και εντιπωσιακές φάτνες συνεχίζουν μέχρι τώρα στη Ρώμη τα Χριστούγεννα .

Επίσης υπάρχει και το Μουσείο των φατνών στην Ρώμη.

Πώς είναι πλέον η πραγματική φάτνη ,το σημείο που γεννήθηκε ο Χριστός.

Η Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, είχε επίσης βρεθεί στην περιοχή της Βηθλεέμ, ως προσκυνήτρια. Μάλιστα, ισχυρίσθηκε ότι εντόπισε την περίφημη φάτνη, την οποία μάλιστα μετέφερε στη Ρώμη. Έπειτα επέστρεψε στη γενέτειρα του θεανθρώπου και ανήγειρε πάνω εις το Σπήλαιο τής Γεννήσεως του Χριστού μεγαλοπρεπή εκκλησία και μία ασημένια φάτνη προς τιμήν του. Έτσι η Βηθλεέμ έγινε μεγάλο προσκύνημα των Χριστιανών. Παρόλα αυτά, πολλοί είναι οι ιστορικοί που ανά τους αιώνες έχουν αμφισβητήσει το γεγονός. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο τα Ευαγγέλια του Ματθαίου και του Λουκά διατυπώνουν ξεκάθαρα ότι ο Ιησούς γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, ενώ άλλα, όπως εκείνα του Ιωάννη και του Μάρκου γράφουν μόνο ότι καταγόταν από τη Ναζαρέτ. Μέχρι σήμερα, το ζήτημα παραμένει ανοιχτό για τους ιστορικούς, καθώς οι επιστημονικές απόψεις διίστανται.