Η πρώην Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης βουλευτής Καστοριάς ενήμερη για τα αγροτικά θέματα ήρθε στην Αλίαρτο της Βοιωτίας, προσκεκλημένη της εδώ Βουλευτή κ.Πούλου ,για να συζητήσει και να αφουγκραστεί τα τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου στον κάμπο της Κωπαίδας.
Η κυρία Τελιορίδου ,μεταξύ άλλων ,μίλησε και για την νέα ΚΑΠ για το τέλος της επιδότησης το λεγόμενο πρασίνισμα και για την ανάγκη Οικολογικών σχημάτων,πόσο μάλλον και για την ορθή λειτουργία Ομάδων Παραγωγών και Συνεταιρισμών .
Ο κόσμος που συμμετείχε, απο συνετιρισμούς,αγρότες και πολίτες, εξέφρασαν προβλήματα που πρέπει να βρούν λύση για να ανακάμψει ο κλάδος.
Σε ερώτηση της κ.Πούλου για το ποιος ευθύνεται για την συντήρηση της οδοποιίας στην Κωπαίδα ,απάντησε ότι υπεύθυνη είναι μόνο η Περιφέρεια.
Ενώ η τελειώνοντας με τις απαντήσεις σε αγροτικά ζητήματα που αφορούν την περιοχή, αναφέρθηκε και σε σκάνδαλα ανα την επικράτεια ,όπως στην Καστοριά και στην Φλώρινα που θα βγουν άμεσα στο φως της δημοσιότητας, γιατί οι αντίστοιχες καταγγελίες έχουν γίνει στους αρμόδιους φορείς από την πλευρά τους.
Δημιουργήθηκε ένας ειλικρινής διάλογος που θα κορυφωθεί στις 3 Δεκεμβρίου στην Λιβαδειά για τα πραγματικά προβλήματα του αγρότη που λόγω όλων των πρόσφατων συνθηκών που ζούμε διαπιστώθηκε πώς άλλαξαν πολλά και ο πρωτογενής τομέας γίνεται όλο και σημαντικότερος όχι μόνο για την εύρυθμη οικονομία αλλα και για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε. Στην εισήγηση των προτεινόμενων λύσεων της Οργάνωσης Μελών Αλιάρτου ο κ.Τάκης Πελώνης ανάφερε ότι: “Και στους δύο Παγκοσμίους πολέμους που προηγήθηκαν επιβιώσαμε χάριν του πρωτογενή μας τομέας ως χώρα”.
Βασικά Προβλήματα της ελληνικής αγροτικής οικονομίας
1. Αυξημένο κόστος παραγωγής σε ενέργεια, Α΄ Ύλες και εφόδια. Οι αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και στα τιμολόγια ρεύματος (αρχικά από την εισαγωγή της ρήτρας αναπροσαρμογής και στη συνέχεια με την απελευθέρωση της τιμής της κιλοβατώρας) έχουν προκαλέσεις αλυσιδωτές αντιδράσεις στην αγορά συμπαρασύροντας τις τιμές εφοδίων και ζωοτροφών. Η αγροτική παραγωγή καθίσταται ασύμφορη. Οι παραγωγοί της Κωπαίδας που αρδεύουν τα κτήματα τους από τα παρακείμενα κανάλια ξοδεύουν υπέρογκα ποσά στην χρήση του πετρελαίου, ενώ και οι γεωτρήσεις έχουν αυξημένα έξοδα από παράλογες αναπροσαρμογές στο ρεύμα. Οι τιμές των λιπασμάτων διπλασιάστηκαν σε μόλις μια χρονιά, ενώ οι κτηνοτρόφοι αγοράζουν τριφύλλι πάνω από το διπλάσιο συγκριτικά με την περσινή χρονιά. Δύσκολη είναι και η κατάσταση στο κλάδο της πτηνοτροφίας που οι απαιτήσεις για ηλεκτρικό ρεύμα είναι πολύ μεγαλύτερες από κάθε άλλη παραγωγή. Σε αντιδιαστολή των παραπάνω αυξήσεων απαιτούμε:
▪ Αγροτικό Πετρέλαιο χωρίς ειδικό φόρο κατανάλωσης για την χρήση των αγροτικών μηχανημάτων και την άρδευση.
▪ Επιβολή σταθερής χαμηλής τιμής στα αγροτικά τιμολόγια ρεύματος.
▪ Καταπολέμηση των ενδοομιλικών συναλλαγών-καρτέλ από τις εταιρείες γεωργικών εφοδίων.
▪ Κατάργηση του φόρου επιτηδεύματος για όλους τους αγρότες.
▪ Παροχή προγραμμάτων ενίσχυσης της ηλεκτροδότησης των στάβλων στην κτηνοτροφία και την πτηνοτροφία.
▪ Ενίσχυση της εκτακτικής κτηνοτροφίας έναντι της σταβλικής.
▪ Αύξηση της συνδεδεμένης ενίσχυσης των κτηνοτροφικών φυτών για την διατήρηση της επάρκειας ζωοτροφών.
2. Χαμηλή χρηματοδότηση με χρονοβόρες και πολύπλοκες διαδικασίες. Η τραπεζική κρίση της περασμένης δεκαετίας έχει παρέλθει, άλλα η χρηματοδότηση παραμένει ένα δύσκολο και άλυτο ζήτημα για το αγροτικό επάγγελμα. Οι τράπεζες δεν ενθαρρύνουν τις επενδύσεις με τα υψηλά επιτόκια που επιδιώκουν, ενώ οι καθυστερήσεις στις όποιες εκταμιεύσεις εγκρίνονται ξεπερνούν ακόμα και τους δύο μήνες. Είναι ολοφάνερο πως οι αγρότες δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε έκτακτες ανάγκες από μια φυσική καταστροφή ή μια ζημιά σε μηχάνημα και δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν ευκαιρίες που παρουσιάζονται στην αγορά γης.
Προτείνουμε:
▪ Να ενεργοποιηθεί η Αναπτυξιακή Τράπεζα και να γίνει χρήση πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης.
▪ Να μειωθούν τα επιτόκια μέσω επιδοτήσεων ανεξαρτήτου ηλικίας του παραγωγού επενδυτή.
▪ Να μειωθεί ο χρόνος εκταμίευσης.
3. Αδιευκρίνιστος τρόπος πώλησης των αγροτικών προϊόντων χωρίς κανόνες και αρχές. Το τοπίο μόνο ξεκάθαρο δεν είναι. Οι τιμές πώλησης και ο χρόνος αποπληρωμής δεν καθορίζονται από κανένα θεσμοθετημένο σύστημα με κανόνες και αρχές. Έλεγχοι δεν πραγματοποιούνται και οι παράνομες εισαγωγές και ελληνοποιήσεις δημιουργούν σύγχυση. Μεγάλες εταιρείες γαλακτοκομικών προϊόντων και πτηνοτροφικές επιχειρήσεις καθορίζουν την αγορά χωρίς καμία κρατική παρέμβαση. Στην Βοιωτία, το σύστημα με τις αναρτημένες τιμές στο βαμβάκι δεν λειτούργησε στην πραγματικότητα ποτέ, με την τακτική του καρτέλ των εκκοκιστών να αγοράζει φθηνά να μονιμοποιείται. Οι αποπληρωμές στα κηπευτικά (κρεμμύδι, πατάτα, καρότο) έχουν παγιωθεί παράνομα στους δώδεκα μήνες. Οι αυξήσεις των τιμών στα σιτηρά και στο καλαμπόκι καρπώθηκαν από τους μεσάζοντες και τους έμπορους και όχι από τους παραγωγούς. Στη κτηνοτροφία οι συνθήκες είναι ακόμα πιο δύσκολες με τις τιμές να ανεβοκατεβαίνουν εκτός λογικής. Οι κτηνοτρόφοι της Βοιωτίας και ιδιαίτερα των ορεινών περιοχών αναγκάζονται να μεταφέρουν το γάλα με δικό τους κόστος σε κεντρικό σημείο του νομού, καθώς οι μεγάλες εταιρείες-αγοραστές υπολογίζουν μόνο τα δικά τους κοστολόγια. Η παραπάνω κατάσταση μπορεί να αλλάξει με την:
▪ Δημιουργία ενός κεντρικού δημοπρατηρίου στην Βοιωτία για τους παραγωγούς των κηπευτικών και τους βιοκαλλιεργητές.
▪ Δημιουργία σταθμών συγκέντρωσης γάλακτος στην Βοιωτία για να εξυπηρετεί και τους πιο απομακρυσμένους κτηνοτρόφους.
▪ Δημιουργία σύγχρονου δημόσιου σφαγείου στην επαρχία της Θήβας.
▪ Θέσπιση και τήρηση αυστηρών χρονικών ορίων αποπληρωμής των παραγωγών. ▪ Έλεγχο των παράνομων εισαγωγών και ελληνοποιήσεων.
4. Έλλειψη στρατηγικού πλάνου που να ενθαρρύνει τα συνεργατικά σχήματα (ομάδες παραγωγών, συνεταιρισμοί). Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί και οι ομάδες παραγωγών αποτελούν την μεγάλη ευκαιρία για τον πρωτογενή τομέα. Η μετάβαση σε νέες τεχνολογίες και στην έξυπνη γεωργία δεν θα αποτελεί απλά μια θεωρία, αλλά θα δίνει λύσεις σε προβλήματα του παραγωγού, που θα μπορεί να αισθάνεται ισχυρός και ασφαλής όντας μέλος μιας ομάδας. Η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μπορεί να αναδειχθεί κυρίως από συνεργατικά σχήματα, τα οποία όμως δεν στηρίζονται και δεν ενθαρρύνονται από την πολιτεία. Αντιθέτως, συνεργατικές προσπάθειες δεν προχώρησαν εξαιτίας της ανεπαρκής χρηματοδότησης της γραφειοκρατίας και της παρείσφρησης ιδιωτών με την πρόσφατη αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου.
Στη Βοιωτία, τα παραπάνω προβλήματα, ειδικότερα αυτά της αγοράς, μπορούν να λυθούν μέσα από συνεργασίες, οι οποίες αποτελούν χρυσές ευκαιρίες για την παραγωγική ανασυγκρότησή του νομού και την αξιοποίηση των κτιριακών εγκαταστάσεων αποθήκευσης προϊόντων που ήδη υπάρχουν (σιλό Ορχομενού, Βασιλικών , Εκκοκκιστηρίων Σιδηροδρομικού Σταθμού , αποθήκες της πρώην Ένωσης Συνεταιρισμών στην περιοχή της Αλιάρτου).
Ενδεικτικά,
▪ Ο οργανισμός Κωπαίδας
▪ Το κέντρο σποροπαραγωγής βαμβακιού
▪ Το δημοπρατήριο των κηπευτικών
▪ Οι σταθμοί συγκέντρωσης γάλακτος
▪ Τα δημόσια σφαγεία
▪ Η συνεργατική ανάπτυξη του Αγροτουρισμού
5. Έλλειψη εργατικών χεριών και εποχιακών εργατών γης.
Αποτελεί πανελλαδικό φαινόμενο με σημαντικές προεκτάσεις σε καλλιέργειες που εποχιακά έχουν αυξημένες ανάγκες σε εργατικά χέρια. Η κυβέρνηση δυσχεραίνει την προσπάθεια αλλοδαπών εργατών να εργαστούν στη χώρα μας και δεν δίνει κανένα απολύτως κίνητρο, σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ε.Ε. όπως η Ιταλία και η Γερμανία. Καλλιεργητές που χρειάζονται έστω και προσωρινά πολυάριθμο εργατικό δυναμικό εκβιάζονται από τα παράνομα καρτέλ των «αφεντικών» και είτε αναγκάζονται να αυξήσουν τα μεροκάματα είτε στρέφονται σε άλλες καλλιέργειες. Για την Βοιωτία, οι παραγωγές του κρεμμυδιού, της πατάτας, του καρότου και άλλων εκτακτικών καλλιεργειών, καθώς και η ελαιοσυγκομιδή επηρεάζονται σε τέτοιο βαθμό που διακινδυνεύει και η συνέχεια τους. Τεράστιο το πρόβλημα και στα πολυάριθμα συσκευαστήρια που δραστηριοποιούνται κυρίως στην περιοχή της Θήβας.
Προτείνουμε:
▪ Να δοθεί μια οριστική λύση που να μην επηρεάζεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις.
▪ Να δοθεί η δυνατότητα στους μετανάστες που δεν μπορούν να αποκτήσουν χαρτιά να εργάζονται με προσωρινή άδεια, νόμιμα και όχι ανασφάλιστα.
▪ Να συντομευθούν οι διαδικασίες πρόσκλησης εργατών από τρίτες χώρες.
▪ Να ενισχυθούν με μόνιμες προσλήψεις τα γραφεία Μετανάστευσης ανα περιοχή.
6. Αποκλεισμός των παραγωγών και ιδιαίτερα των μικροκαλλιεργητών από τις λαϊκές αγορές. Με το νομοσχέδιο που πρόσφατα ψηφίστηκε, ανατρέπεται ο χαρακτήρας του θεσμού των Λαϊκών Αγορών και επιτρέπεται η πλήρη επιχειρηματική δράση ιδιωτών, σε βάρος των παραγωγών. Οι μικροκαλλιεργητές, οι μελισσοκόμοι και πολλοί βιοκαλλιεργητές οδηγούνται στην ανεργία χάνοντας τις πολύτιμες για την επιβίωση τους άδειες. Φυσικά, τεράστιες είναι και οι επιπτώσεις για τους καταναλωτές. Οι ντόπιοι παραγωγοί της Βοιωτίας, ένα βήμα από την Αττική και τις πολυάριθμές λαϊκές αγορές, βρίσκονται σε αδιέξοδο και αναζητούν λύσεις για την προστασία των εισοδημάτων τους.
▪ Απαιτούμε την άμεση κατάργηση του νομοσχεδίου
. ▪ Ζητούμε την κατάρτιση σχεδίου που να προασπίζει τους μικροκαλλιεργητές, θεματοφύλακες της αναγνωρισμένης ποιότητας των προϊόντων της ελληνικής γης.
▪ Τονίζουμε πως η χορήγηση αδειών σε παραγωγούς πρέπει να γίνεται με εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια και όχι με τίτλους σπουδών.
▪ Απαιτούμε, χορήγηση αδειών σε μελισσοκόμους που αντιμετωπίζουν ζητήματα διάθεσης και προώθησης των προϊόντων τους.
7. Αβέβαιο μέλλον για τους μικροκαλλιεργητές που οδηγούνται στην έξοδο από τον κλάδο και την φτωχοποίηση. Πέραν του νομοσχεδίου των λαϊκών αγορών, η νέα ΚΑΠ, την οποία για δεύτερη φορά διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση της ΝΔ, επηρέασε δυσμενώς τους μικροκαλλιεργητές. Η νέα απαίτηση για τους ενεργούς αγρότες, παρά την σωστή κατεύθυνση για τον επαγγελματία αγρότη, δημιουργεί προβλήματα στους πιο αδύναμους παραγωγούς του κλάδου. Η ραχοκοκαλιά της ηπειρωτικής Ελλάδας αποτελούμενη από τους βοσκούς των πιο ορεινών σημείων της χώρας και τους μικρούς παραγωγούς κινδυνεύει με εξαφάνιση. Ο διαχωρισμός τους από τους αγρότες του ειδικού καθεστώτος και η περαιτέρω ενίσχυση τους πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα. Στη Βοιωτία, από τα βουνά του Ελικώνα και του Παρνασσού μέχρι και τις απόμερες παραλιακές περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου, δραστηριοποιείται ένα μεγάλο ποσοστό της αγροτικής οικονομίας. Μέτρα και ενισχύσεις είναι απαραίτητες για την επιβίωση τους.
8. Ανεπαρκής κάλυψη των ζημιών από τις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ. Από την εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου για τον ΕΛΓΑ, οι αποζημιώσεις δεν επαρκούν και παρατηρούνται μεγάλες καθυστερήσεις στην εκτίμηση των ζημιών και στην εκταμίευση τους. Παράλληλα, τα ασφάλιστρα που καταβάλουν οι παραγωγοί είναι αναλογικά πολύ υψηλά για το μέγεθος της αποζημίωσης που καλύπτουν και δεν έχουν καμία σχέση με την αγορά των ασφαλίσεων.
9. Αναποτελεσματικός και δυσλειτουργικός ρόλος των κρατικών υπηρεσιών Κάθε αγρότης ακολουθεί ετησίως μια σειρά από συγκεκριμένες διαδικασίες που μόνο απλές και άμεσες δεν είναι. Η ετήσια δήλωση ΟΣΔΕ είναι παράλογα πολύπλοκη καθώς εμπλέκονται μελετητές, συμβολαιογράφοι και λογιστές, σε ένα περιβάλλον που δεν έχει ακόμα εναρμονιστεί με τις εξελίξεις στην τεχνολογία (ηλεκτρονική διακυβέρνηση) και αποτελεί ένα επιπλέον κόστος για τον παραγωγό. Τα δικαιώματα των αγροτών που καθορίζονται από την δήλωση ΟΣΔΕ δεν είναι σταθερά μιας και ένα ποσοστό δικαίως δεσμεύεται για τις ανάγκες του Εθνικού Αποθέματος, αλλά η διαδικασία παρακράτησης δεν πραγματοποιείται με διαφανείς και ξεκάθαρους τρόπους. Αβέβαιη είναι και η καταβολή των Βασικών Ενισχύσεων διότι κάθε χρόνο παρατηρούνται μειώσεις και καθυστερήσεις. Τέλος, προβλήματα εμφανίζονται κάθε φορά που λήγουν οι συμβάσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ με τις ανάδοχες εταιρείες που αναλαμβάνουν την τεχνική κάλυψη των παραπάνω διαδικασιών. Πρόσφατο παράδειγμα, το «πεσμένο» σύστημα στις αρχές του 2022 που δεν επέτρεψε στους αγρότες να πραγματοποιήσουν αλλαγές στις δηλώσεις ΟΣΔΕ και να ανανεώσουν τις Κάρτες Αγρότη, κινδυνεύοντας να μείνουν από ρευστότητα. Η δημιουργία και η ανάπτυξη Κέντρων Εξυπηρέτησης Αγροτών σε συνδυασμό με την επαναφορά των υπηρεσιών του ΟΣΔΕ στην αρμοδιότητα του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελούν λύσεις που μπορούν άμεσα να αποδώσουν. Αναπτυξιακές προτάσεις για την αγροτική οικονομία της Βοιωτίας. Οι προτάσεις για την ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα της Βοιωτίας πρέπει να απαντούν σε όλα τα παραπάνω προβλήματα και ειδικότερα σε αυτά που εξειδικεύονται στο νομό.
Η προοπτική της τοπικής αγροτικής οικονομίας εξαρτάται από την άμεση και στοχευμένη επίλυση των βασικότερων απαιτήσεων των παραγωγών.
Παράλληλα, ο σχεδιασμός πρέπει να επιδιώκει την δημιουργία θέσεων εργασίας, την παραμονή των αγροτών στο επάγγελμα, την περαιτέρω ανάπτυξη του κλάδου και την ανάδειξη και προώθηση των ντόπιων προϊόντων και της τοπικής κουλτούρας.
1. Δημιουργία ενός νέου φορέα διαχείρισης του κάμπου της Κωπαιδας. Τα διαχρονικά προβλήματα της Κωπαιδας απαιτούν την άμεση δημιουργία ενός νέου φορέα, στα πρότυπα του παλιού ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΩΠΑΙΔΟΣ, με νέα νοοτροπία απαγκιστρωμένο από τις παλιές κακές πρακτικές. Ο νέος φορέας να είναι υπεύθυνος για την διαχείριση του νερού (άρδευση, αποστράγγιση) με έμφαση στις νέες τεχνολογίες, την συντήρηση του οδικού δικτύου, την περιβαλλοντική προστασία του κωπαιδικού πεδίου και την ενημέρωση και επιμόρφωση των καλλιεργητών της περιοχής. Ο φορέας θα πρέπει να αποτελείται από τους εμπλεκόμενους Δήμους, την Περιφέρεια και τα αγροτικά συνδικαλιστικά και συνεταιριστικά όργανα. Βασικός σκοπός η ολοκληρωμένη και σωστή διαχείριση των οικονομικών πόρων και των ανταποδοτικών τελών, καθώς και η ευρύτερη συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και άλλους φορείς έρευνας και ανάπτυξης.
2. Δημιουργία κέντρου σποροπαραγωγής βαμβακιού Βοιωτίας. Η Βοιωτία αποτελεί τη νοτιότερη περιοχή μεγάλης καλλιέργειας βαμβακιού για την χώρα, με το κλίμα και τα εδάφη της να προσδίδουν στο προϊόν χαρακτηριστικά υψηλής ποιότητας. Οι σπόροι μαζικής παραγωγής που φυτεύονται είναι αποδοτικοί σε ένα βαθμό, αλλά υστερούν σε συγκεκριμένα ποιοτικά στοιχεία και δεν λαμβάνουν υπόψιν τις ιδιαίτερες συνθήκες της περιοχής και την μακροχρόνια ιστορία και εμπειρία των Βοιωτών γεωργών. Η σποροπαραγωγή από τους ίδιους τους τοπικούς καλλιεργητές αποτελεί μονόδρομο. Έρευνες αποδεικνύουν πως αν οι ποικιλίες των σπόρων παραχθούν ελεγχόμενα και διαχειριστούν σωστά, αυξάνονται οι δυνατότητες για ένα πιο αποδοτικό προϊόν με βελτιωμένα ποιοτικά στοιχεία. Βασική επιδίωξη θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός κέντρου σποροπαραγωγής βαμβακιού από ένα συλλογικό σχήμα ντόπιων παραγωγών που θα προσφέρει τον σπόρο σε όλους τους καλλιεργητές της περιοχής. Με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλίζονται τα χαρακτηριστικά και η δυναμική του βαμβακιού της Βοιωτίας.
3. Δημιουργία ενός δημοπρατηρίου για τα κηπευτικά προϊόντα. Η γεωγραφική θέση του νομού μας και η ευφορία του κάμπου της Κωπαιδας και των όμορων περιοχών αποτελούν χρυσή ευκαιρία για την καλλιέργεια των κηπευτικών προϊόντων. Οι δυσκολίες διάθεσης της ανεξέλεγκτης εγχώριας αγοράς απαιτούν οργανωμένες και μελετημένες κινήσεις. Η ίδρυση ενός δημόσιου Δημοπρατηρίου μπορεί να δώσει λύσεις στους ντόπιους παραγωγούς, ιδιαίτερα στους μικρούς και τους βιοκαλλιεργητές. Το δημοπρατήριο είναι ένας χώρος χωρίς μεσάζοντες που ευνοεί τον παραγωγό καθώς θα μπορεί να πουλήσει τα κηπευτικά του προϊόντα στην κατάλληλη τιμή, στον σωστό χρόνο και με τις καλύτερες συνθήκες αποπληρωμής. Παράλληλα, ευνοεί και τους καταναλωτές, που θα απολαμβάνουν την υψηλότερη ποιότητα μέσα από αυστηρούς ελέγχους και κανόνες που σήμερα δεν εγγυάται κανείς. Η σύνθεση του θα πρέπει να συνδυάζει την παρουσία του Δημοσίου (Δήμος, Περιφέρεια) και την συμμετοχή συνεταιρισμών και ομάδων παραγωγών.
4. Ανάπτυξη σταθμών συγκέντρωσης γάλακτος σε απομακρυσμένες περιοχές του νομού. Η κτηνοτροφία στον νομό της Βοιωτίας δραστηριοποιείται στο μεγαλύτερο ποσοστό στις ορεινές περιοχές του Ελικώνα, του Παρνασσού και του Κιθαιρώνα, με βαθιά παράδοση στην οικονομική δραστηριότητα του τόπου και με εξαιρετικά ποιοτικά προϊόντα (φέτα, γιαούρτι, ΠΟΠ γαλακτοκομικά). Αποτελεί τον πιο ευάλωτο κλάδο της αγροτικής οικονομίας και οι προτάσεις πρέπει να απαντούν στα πιο σημαντικά προβλήματα του. Η δημιουργία σταθμών συγκέντρωσης γάλακτος είναι ένα διαχρονικό αίτημα των κτηνοτρόφων, οι οποίοι αναγκάζονται να μεταφέρουν το γάλα από τις απομακρυσμένες ορεινές περιοχές στα κεντρικά σημεία του νομού. Πέραν των αποστάσεων και των επιπλέον εξόδων, η μεμονωμένη παράδοση του γάλακτος ανά κτηνοτρόφο τον φέρνει σε μειονεκτική θέση και τον αποδυναμώνει στην διαπραγμάτευση των τιμών με τις εταιρείες. Ο σταθμός θα πρέπει να αποτελεί μια συνεργατική προσπάθεια των εμπλεκόμενων παραγωγών που να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος τους όρους πώλησης του γάλακτος. Επιπλέον, οι σταθμοί θα μπορούν να είναι κέντρα ενημέρωσης, λήψης αποφάσεων και να διεκδικούν πόρους για περαιτέρω επενδύσεις, όπως για παράδειγμα τοπικά συνεργατικά τυροκομεία, κτηνοτροφικά πάρκα κ.α.
5. Δημιουργία ενός δημόσιου σφαγείου. Η ίδρυση δημοσίων σφαγείων, σε αντιστοιχία με τους σταθμούς συγκέντρωσης γάλακτος, απαντά σε ένα ακόμα διαχρονικό και πρόβλημα των παραγωγών. Ειδικότερα για την επαρχία Θήβας, μιας και αυτήν την στιγμή το σφαγείο στην Αράχωβα λειτουργεί κατά κάποιον τρόπο, οι κτηνοτρόφοι αναγκάζονται να μεταφέρουν τα ζώα τους είτε στη Χαλκίδα είτε στον Ασπρόπυργο. Το κόστος είναι μεγάλο, ενώ και οι συνθήκες μεταφοράς πριν και μετά την σφαγή δεν εγγυούνται την ασφάλεια για τον καταναλωτή και την ευζωία των κοπαδιών. Η δημιουργία ενός σφαγείου στην Βοιωτία θα μετριάσει κάπως το πρόβλημα. Το δημόσιο σφαγείο θα πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προδιαγραφές υγιεινής, να τηρεί αυστηρά τους κανονισμούς και να λειτουργεί με γνώμονα τις ορθές πρακτικές εκτροφής των ζώων. Επιπλέον, ως σημείο εμπορικών συναλλαγών θα δίνει την δυνατότητα στον κτηνοτρόφο να διαπραγματεύεται την πώληση του κρέατος κάτω από ένα εγγυημένο καθεστώς και όχι άναρχα όπως συμβαίνει κατά κόρον.
6. Ανάπτυξη του Αγροτουρισμού. Ο Αγροτουρισμός βρίσκεται σε πολύ αρχικό στάδιο για τον νομό της Βοιωτίας και στηρίζεται κυρίως σε μεμονωμένες πρωτοβουλίες ιδιωτών. Η αναπτυξιακή του αξία είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς προσφέρει την ευκαιρία σε οικοτεχνίες, σε μικρούς παραγωγούς και συνεταιριστικά σχήματα να προβάλουν και να διαθέσουν τα προϊόντα τους σε ένα ευρύ κοινό. Δυστυχώς, η συμβολή της Περιφέρειας και των Δήμων δεν έχει αποδώσει καρπούς και είναι αναγκαίο να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί ένα στοχευμένο αναπτυξιακό πλάνο. Η παράδοση, το φυσικό περιβάλλον, η ιστορία και η κουλτούρα του τόπου μας θα πρέπει να συνδυαστούν με τις πιο χαρακτηριστικές καλλιέργειες ανά περιοχή (π.χ. αμπελουργία και οινοποίηση στην Κοιλάδα των Μουσών, κτηνοτροφία και γαλακτοπαραγωγή στον Ελικώνα), και με χαρακτηριστικά προϊόντα με προστατευμένη γεωγραφική ένδειξη ΠΓΕ ή προστατευμένη ονομασία προέλευσης ΠΟΠ (ποικιλία κρασιού Μούχταρο, φορμαέλα Αραχώβης κ.α). Η ανάπτυξη του Αγροτουρισμού θα δώσει την δυνατότητα σε ομάδες παραγωγών να εκμεταλλευτούν την αυξημένη επισκεψιμότητα για να προβούν σε επενδύσεις για επισκέψιμους χώρους, οργανωμένες εκδρομές, καθώς και στην ολοκλήρωση των προϊόντων τους (συσκευασία, branding κ.α).
7. Δημιουργία εδαφολογικού εργαστηρίου. Δημιουργία εδαφολογικού εργαστηρίου, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, όπου οι αγρότες θα μπορούν να κάνουν με μικρό κόστος όλες τις απαιτούμενες αναλύσεις για την βιωσιμότητα των καλλιεργειών τους. Οι παραγωγοί θα μπορούν να λιπαίνουν τις καλλιέργειες τους ανάλογα με τις ανάγκες τους και όχι αυθαίρετα, μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την ρύπανση του περιβάλλοντος και το κόστος παραγωγής.
8. Δημιουργία Κέντρου Εξυπηρέτησης και Αγροτικής Κατάρτισης ανά ΟΤΑ .Τα προαναφερθέντα ζητήματα των αγροτών αναφορικά με την πολυπλοκότητα των διαδικασιών απαιτούν την δημιουργία Κέντρων Εξυπηρέτησης και Αγροτικής Κατάρτισης. Οι παραγωγοί έχουν ανάγκη για ένα χώρο που θα ενημερώνονται, θα συμβουλεύονται, θα εκτελούν τις ετήσιες υποχρεώσεις τους (δήλωση ΟΣΔΕ) και θα αιτούνται ένταξης σε προγράμματα κατάλληλα για τις καλλιέργειες τους, χωρίς την καταβολή αντιτίμου. Τα κέντρα αυτά θα πρέπει να ενσωματώσουν προγράμματα Δια Βίου μάθησης για τους αγρότες που να αξιολογούν καινοτόμες καλλιέργειες και να εντάξουν τις νέες τεχνολογίες της έξυπνης γεωργίας και τα νέα περιβαλλοντικά μέτρα στη καθημερινότητα τους. Οι χώροι του Οργανισμού Κωπαίδας στην Αλίαρτο θα πρέπει να αξιοποιούνται ώστε κάθε χρόνο και ειδικά τους χειμερινούς μήνες να γίνονται ολιγοήμερες ενημερώσεις και εκπαιδεύσεις από καταρτισμένους εκπαιδευτές της Γεωπονικής Σχολής Αθηνών. Επίλογος Οι τρεις κρίσεις που διανύουμε (υγειονομική-ενεργειακή-κοινωνική) ανέδειξαν εκ νέου την αναγκαιότητα του πρωτογενή τομέα.
Είναι πλέον σαφές προς όλους πόσο σημαντικό να έχουμε ως χώρα ένα ανθεκτικό και αποτελεσματικό σύστημα παραγωγής και διακίνησης τροφίμων, που ανταποκρίνεται στις εξελίξεις και μπορεί να μας εξασφαλίσει την επιβίωση ως χώρα σε δύσκολες συνθήκες. Επιβάλλεται να αναπτυχθεί ένα ενναλακτικό παραγωγικό μοντέλο που αφενός να στηρίζει εμπράκτως τον παραγωγό και αφετέρου να είναι κοντά στις επιθυμίες των καταναλωτών.
Το μοντέλο αυτό θα πρέπει να είναι αποτελεσματικό και προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της αγοράς, φερέγγυο και συνεπές, φιλικότερο προς το περιβάλλον και να δίνει έμφαση στην αναμφισβήτητη ποιότητα των προϊόντων της ελληνικής γης.
Εκ μέρους του τμήματος Αγροτικού της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Βοιωτίας
Δούμας Αχιλλέας
Κακοσαίος Βασίλης
Πελώνης Τάκη
Της Χρύσας Τσεπραηλίδου
© 2020 - 2021 | Designed with 💗 by 