Αποχαιρετισμός στο Δάσκαλο Χρήστο Αργυράκη

Εκ μέρους του Συλλόγου Αγοριανιτών –  Χρυσοντίνα  Παπαδάμ

ΧΡΗΣΤΟΣ   ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ

      Είναι από αυτά που δεν πιστεύεις.

      Είναι αυτά που δεν έχουν εξήγηση.

      Γιατί η ίδια η ζωή δεν έχει εξήγηση.

Με διάθεση να μορφωθεί ξεκίνησε από το χωρίο του για να προσφέρει στην κοινωνία. Και διάλεξε το λειτούργημα  του δασκάλου, βλέποντας μέσα από αυτό τα αυριανά χαμογέλα των μαθητών του.

Και εισέπραξε από αυτά τα χαμόγελα, την ικανοποίηση  ότι δημιούργησε σωστούς ανθρώπους  στην  κοινωνία.

Όμως γνωρίζοντας τη δύναμη  του παραδείγματος, μαζί με  τη Γιώτα, συνάδελφο  και  συντρόφου  του, δημιούργησαν μια παραδειγματική  οικογένεια με προκομμένα  παιδιά.

Έκανε χωριό του  το χωριό  μας, με ανοιχτή πάντα την πόρτα  του σπιτιού  του σε  όλους  μας, με την εγκάρδια φιλοξενία  του, με τον  καλό  λόγο, δεν μπορούσες  παρά να τον ξεχωρίσεις.

Είχα τη τύχη να τον έχω γείτονα.

Κάθε πρωί άκουγα την εγκάρδια καλημέρα του, έβλεπα τα ανοιχτά  παράθυρα του σπιτιού  του.

Η ίδια  η  ζωή να σε καλημερίζει και έλεγα σε όλους, ότι το σπίτι  μου είναι απέναντι από του Αργυράκη.

           Γιατί τον ήξεραν όλοι.

           Γιατί τον αγαπούσαν  όλοι.

           Αυτή η αγάπη το συνοδεύει στο ταξίδι  του.

Α! ρε Χάρε! Πως ξέρεις να διαλέγεις και να  παίρνεις  από ανάμεσα  μας τους καλλίτερους.

                                          Εκ μέρους του Συλλόγου Αγοριανιτών

                                                 Χρυσοντίνα  Παπαδάμ.