Από τη Μαδρίτη μέχρι την Αθήνα: Κανένας άνθρωπος χωρίς σπίτι

ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά

Σήμερα, 11 Νοέμβρη, στην Πανευρωπαϊκή Ημέρα Δράσης για τη Στέγη, η στεγαστική κρίση βγάζει τους ανθρώπους στους δρόμους. Στην Ισπανία, τα μεγαλύτερα συνδικάτα καλούν σε γενική απεργία. Στην Αθήνα, σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και συλλογικότητες δίνουν ραντεβού στις 6 μ.μ., στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Ένα όνομα βρίσκεται στην καρδιά αυτής της κινητοποίησης, αυτό της Μαρί Κάρμεν Αμπασκάλ.

Η 87χρονη συνταξιούχος ζούσε στο ίδιο σπίτι της Μαδρίτης από το 1956. Όταν το ακίνητο πέρασε στην εταιρεία Urbagestión, άρχισε ένας πολύχρονος αγώνας για να μην πεταχτεί στον δρόμο. Τρεις απόπειρες έξωσης αποτράπηκαν από τη μαζική κινητοποίηση των γειτόνων. Η εταιρεία απέρριψε ακόμη και την προσφορά μιας συγγραφέα να καλύψει τη διαφορά του ενοικίου. Ούτε η παρέμβαση του ΟΗΕ στάθηκε αρκετή. Στην τέταρτη απόπειρα, στις 23 Σεπτεμβρίου, την έβγαλαν από το σπίτι της με φορείο. Πέθανε στο νοσοκομείο στις 7 Οκτωβρίου, πριν προλάβει να επιστρέψει, παρότι στο μεταξύ είχε επιτευχθεί συμφωνία για νέο μισθωτήριο.

Η ιστορία της προκάλεσε ένα κύμα διαδηλώσεων. Η ισπανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να φέρει μέτρα προστασίας των ενοικιαστών και αναστολής εξώσεων. Το Λαϊκό Κόμμα, το ακροδεξιό Vox και οι Καταλανοί εθνικιστές του Junts τα καταψήφισαν. Η πολιτική κρίση οδήγησε σε πρόωρες εκλογές στις 29 Νοεμβρίου. Η απαίτηση για στέγη μετατράπηκε σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα, με τους εργαζόμενους και τους ενοικιαστές στην πρώτη γραμμή.

Στην Ελλάδα η εικόνα είναι ανατριχιαστικά γνώριμη. Τράπεζες, funds, servicers, εταιρείες ακινήτων και «επενδυτές» λυμαίνονται τη στέγη, με τις διαδοχικές κυβερνήσεις να τους στρώνουν τον δρόμο. Ο «Ηρακλής», οι πλειστηριασμοί, η Golden Visa, η ανεξέλεγκτη βραχυχρόνια μίσθωση έχουν μετατρέψει την κατοικία σε χρηματιστηριακό προϊόν. Οι μισθοί δεν φτάνουν για το νοίκι. Οι νέοι και οι νέες εξαναγκάζονται να ζουν με τους γονείς τους. Ολόκληρες γειτονιές εκτοπίζονται για να αυξηθούν οι αποδόσεις των επενδυτών. Τα κλειστά ακίνητα και η επενδυτική εκμετάλλευση συμπιέζουν ακόμη περισσότερο την προσφορά κατοικιών, ενώ οι εργαζόμενοι και τα χαμηλά εισοδήματα καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Ως ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά θεωρούμε ότι δεν πρέπει να αποδεχτούμε αυτή τη κατάσταση ως κανονικότητα. Αξίζουμε πολύ καλύτερα. Για αυτό αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε πλαφόν στα ενοίκια, τέλος στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, κατάργηση της Golden Visa και του «Ηρακλή», αυστηρό περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης και δημόσιο πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας. Μέσα από τον αγώνα στον δρόμο, όπως πριν λίγες ημέρες στη Θεσσαλονίκη με την αποτροπή της έξωσης στην Τούμπα μπορούμε να πετύχουμε νίκες. Για αυτό και στηρίζουμε και οργανωνόμαστε στα σωματεία ενοικιαστ(ρι)ών και στην Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των πλειστηριασμών, ώστε να μην μείνει κανείς και καμμία μόνος και μόνη.

Σήμερα, 11 Νοέμβρη, στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους που οργανώνονται, απεργούν και διαδηλώνουν σε όλη την Ευρώπη. Από την Ισπανία μέχρι την Ελλάδα, η απάντηση είναι κοινή: οργανωμένος κοινωνικός αγώνας και αλληλεγγύη.

Κανένας άνθρωπος χωρίς σπίτι. Κανένα σπίτι στα κοράκια.