Γ. Σαρακιώτης: «Οι αριθμοί διαψεύδουν το κυβερνητικό αφήγημα για την οικονομία»

Σφοδρή κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης ασκεί ο Βουλευτής Φθιώτιδας Γιάννης Σαρακιώτης, υποστηρίζοντας ότι η εικόνα που παρουσιάζει το Μέγαρο Μαξίμου απέχει σημαντικά από την καθημερινότητα των πολιτών. Επικαλούμενος στοιχεία για την αγοραστική δύναμη, τον πληθωρισμό, το κόστος στέγασης, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και τις δυσκολίες των επιχειρήσεων, κάνει λόγο για συνεχή φτωχοποίηση των νοικοκυριών και διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Παράλληλα, κατηγορεί την κυβέρνηση ότι αποφεύγει ουσιαστικά μέτρα για την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως «δυστυχώς για τον κ. Μητσοτάκη, οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια».

Γιάννης Σαρακιώτης

Δικηγόρος – Βουλευτής Φθιώτιδας

«Δυστυχώς για τον κ. Μητσοτάκη… οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια»

Η «αριστεία», την οποία ευαγγελιζόταν ο κ. Μητσοτάκης έως το 2019, αποδείχθηκε μια ακόμη έωλη υπόσχεση με εξαίρεση τον τομέα της επικοινωνίας όπου η Κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει όντως πρωτεύσει. Αρκεί, όμως, η προσφορά θεαμάτων – και ούτε καν άρτου – για να λησμονήσουν οι πολίτες τα προβλήματά τους και να αντιστραφεί η τραγική εικόνα της πραγματικής οικονομίας; Οι αριθμοί, όπως και οι εκθέσεις των επιστημονικών φορέων και των διεθνών οργανισμών, αποτυπώνουν την αδιάψευστη αλήθεια, που τεχνηέντως αποκρύπτουν ο κ. Μητσοτάκης και οι Υπουργοί του.

Η τελευταία θέση της Ελλάδας πανευρωπαϊκά όσον αφορά το δείκτη της αγοραστικής δύναμης σε συνδυασμό με τη συνολική εικόνα της οικονομίας συνιστούν ένα εκρηκτικό μείγμα για την καθημερινότητα των πολιτών. Το Μάϊο του 2026, ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή σημείωσε ιστορικό υψηλό 3 ετών φθάνοντας στο 5% έναντι 3% του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Ο γενικός πληθωρισμός τροφίμων ανέρχεται στο 4,5% έναντι 3%, που είναι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, στα γαλακτοκομικά προϊόντα η ακρίβεια στην Ελλάδα υπολογίζεται στο 30% πάνω από τον ενωσιακό μέσο όρο, ενώ οι υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας και διαδικτύου έχουν ανέλθει στο 126,9% του μέσου όρου της Ε.Ε.! Αντί της λήψης μέτρων μείωσης του ΦΠΑ στα βασικά είδη, όπως έπραξε η Σουηδία μειώνοντας τους φορολογικούς συντελεστές από το 12% στο 6%, ο κ. Μητσοτάκης επιλέγει τη συντήρηση της ακρίβειας, προκειμένου να χρηματοδοτούνται τα διαδοχικά ρεκόρ σε απευθείας αναθέσεις και οι παχυλές αμοιβές των «γαλάζιων» μετακλητών.

Η εξαΰλωση των εισοδημάτων και η ραγδαία φτωχοποίηση αποτυπώνεται και στο ποσοστό ιδιοκατοίκησης το οποίο, σε διάστημα μόλις 6 ετών (2019-2025), μειώθηκε κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες, μία από τις μεγαλύτερες απώλειες μεταξύ των κρατών-μελών. Το 2019, το 75% των Ελλήνων πολιτών ζούσε στο δικό του σπίτι, ενώ το 2025 το ποσοστό έπεσε στο 69%. Ενώ άλλα ευρωπαϊκά κράτη διοχέτευσαν πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης στη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών, όπως η Ισπανία που αν και διαθέτει ήδη 290.000 κοινωνικές κατοικίες, χρησιμοποιεί το Ταμείο για να κατασκευάσει 30.000 νέες και η Πορτογαλία με 130.000 κοινωνικές κατοικίες κατασκευάζει ακόμη 20.000, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να προσφέρει τραπεζικά δάνεια για αγορά κατοικιών 30ετίας (!) επιτείνοντας αποδεδειγμένα τη στεγαστική κρίση. Τα πάντα είναι ζήτημα προτεραιοτήτων και η Κυβέρνηση αποδεικνύει ότι μεταξύ αυτών δε βρίσκονται οι χιλιάδες νέοι, οι οποίοι καταβάλλουν πλέον μηνιαία μισθώματα που υπερβαίνουν ακόμη και το ήμισυ του μισθού τους.

Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη Eurostat, η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη στις καθυστερήσεις πληρωμών για ενοίκια, δάνεια και λογαριασμούς που σχετίζονται με την κατοικία με το 41,8% να αδυνατεί να ανταποκριθεί στις εν λόγω στοιχειώσεις υποχρεώσεις του, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανέρχεται μόλις στο 9%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Α.Α.Δ.Ε., στο τέλος Απριλίου 2026, οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές ανήλθαν στα 114,57 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 3,77 δισ. ευρώ σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζεται και στις επιχειρήσεις, οι μισές εκ των οποίων δηλώνουν ότι αναγκάζονται να περιορίσουν την παραγωγή ή τη λειτουργία τους λόγω της αύξησης των τιμών στις πρώτες ύλες και του ενεργειακού κόστους. Μάλιστα, το 71% των επιχειρήσεων δηλώνει αδυναμία νέας μετακύλισης του αυξημένου κόστους στους πελάτες του, ενώ είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το 74% αντιμετωπίζει και μείζονα γραφειοκρατικά εμπόδια, τα οποία δυσχεραίνουν την ομαλή λειτουργία και τη βιώσιμη προοπτική τους.

Η Κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη την όξυνση των προβλημάτων χωρίς να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες αναδιάρθρωσης του χρέους νοικοκυριών και επιχειρήσεων, προστασίας τους από την ανεξέλεγκτη άνοδο των τιμών στην ενέργεια, μέσω θέσπισης ελεγκτικών μηχανισμών καταπολέμησης των καρτέλ, διευκόλυνσης της πρόσβασης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση και κυρίως τραπεζικό δανεισμό και προγράμματα ΕΣΠΑ και νομοθέτησης φορολογικών ελαφρύνσεων. Παράλληλα, έχει υπονομευτεί κατά τα τελευταία επτά χρόνια, κάθε εγχείρημα ώθησης της Περιφερειακής Ανάπτυξης παρά το γεγονός ότι οι επενδύσεις εκτός των αστικών κέντρων, με έμφαση στην ψηφιακή και πράσινη μετάβαση των τοπικών επιχειρήσεων, συνιστούν το «κλειδί» για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Η ελληνική κοινωνία, μετά από την πολυετή οικονομική κρίση, αποζητούσε την επιστροφή στην κανονικότητα και στην ομαλότητα. Αντ’ αυτών, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη τής επεφύλαξε μία άνευ ιστορικού προηγουμένου οπισθοδρόμηση, η οποία έχει οδηγήσει σε πρωτοφανή αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ολιγάριθμων επιχειρηματικών ομίλων και εις βάρος της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών. Η πατρίδα μας αξίζει τη θεμελίωση ενός καλύτερου μέλλοντος, μακριά από τη δυστοπία της Κυβέρνησης της Ν.Δ., με προτάγματα την ισότιμη και δίκαιη ανάπτυξη.