Η Περιφέρεια Στερεάς ως επικοινωνιακό κυβερνητικό σωσίβιο

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Καμιά αναφορά για ζητήματα άρδευσης στον Ελαιώνα Άμφισσας και στο έργο Πεδιάδας Μόρνου.

Στο πρόσφατο Περιφερειακό Συμβούλιο και με ευθύνη της Περιφερειακής Αρχής και των Αντιπεριφερειαρχών ΔΕΝ έγινε καμία αναφορά στα ζητήματα άρδευσης που αφορούν την Φωκίδα. 

Η συζήτηση, με αφορμή το σχέδιο νόμου για το νερό και την επέκταση της ΕΥΔΑΠ ΑΕ σε Φωκίδα, Βοιωτία και Εύβοια, σε ότι αφορά την άρδευση, έμεινε μόνο στα ζητήματα της Κωπαίδας.

Αναγνωρίζουμε όλοι τη σπουδαιότητα του κάμπου της Βοιωτίας. 

Από την άλλη όμως πλευρά και σε ότι αφορά αρδευτικά έργα και την τύχη αυτών με την πρόθεση του σχεδίου νόμου να περάσει και η άρδευση και ΤΟΕΒ στην ΕΥΔΑΠ ΑΕ, είναι απαράδεκτη η σιωπή της πλειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου για το δίκτυο ΤΟΕΒ ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΜΟΡΝΟΥ και για το έργο της ΑΡΔΕΥΣΗΣ ΕΛΑΙΩΝΑ ΑΜΦΙΣΣΑΣ. 

Και τα δύο έργα σημαντικά για την πρωτογενή παραγωγή στη Φωκίδα. 

Και τα δύο έργα σε χρόνιες καθυστερήσεις. 

Και για τα δύο έργα η Περιφερειακή Αρχή, εδώ και χρόνια, δεν έχει αφιερώσει ειδικές για την εξέλιξη τους συνεδριάσεις για την ενημέρωση των παραγωγών. 

Όπως δεν έχει αφιερώσει χρόνο και διάθεση για την τύχη μικρότερων σε έκταση περιοχών ΤΟΕΒ ΔΡΟΣΑΤΟΥ ΕΥΠΑΛΙΟΥ, περιοχές σε ΔΕ Τολοφώνας και ΔΕ Γραβιάς κ Παρνασσού. 

Επί χρόνια βλέπουμε, τις Αρχές της περιφέρειας σε χορούς και πανηγύρια, δεν τους είδαμε στις αυτοψίες και τις ανάγκες των έργων. 

Δεν τους είδαμε σε διαβούλευση, συνεργασία και διεκδίκηση με την Κυβέρνηση και τα αρμόδια Υπουργεία. Δεν έχουν απαντήσει καν σε βασικά ερωτήματα για την τύχη των υποδομών.

Η Περιφέρεια Στερεάς λειτούργησε στο θέμα του νομοσχεδίου για το νερό ως επικοινωνιακό κυβερνητικό σωσίβιο. 

Απούσα από τον προβληματισμό και τις αγωνίες και κρυπτόμενη σε ότι αφορά κομβικά ζητήματα περί κόστους νερού και ορθής διαχείρισης αυτού. 

Γιατί δεν επένδυσε η ίδια, εδώ και 15 χρόνια Μπακογιάννη Σπανού, σε συστήματα προστασίας πηγών και διαχείρισης των τοπικών υδατικών συστημάτων. 

Έθεσε και αυτή τη φορά την κομματική νομιμότητα πάνω από το ερώτημα που όλους απασχολεί:

     → πρέπει ή όχι,  η διαχείριση του νερού να περάσει, υπογείως ή πλαγίως, σε αντίληψη ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων;;

     → γιατί σαφώς η ΤΕΡΝΑ στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΥΔΑΠ ΑΕ δεν μπήκε για να στηρίζει το δημόσιο χαρακτήρα  και συμφέρον. 

Φανταστείτε την εικόνα όλα τα δίκτυα σε Φωκίδα, Βοιωτία, Εύβοια, δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης στην ιδιοκτησία της ΕΥΔΑΠ ΑΕ, ούτε καν εναλλακτικά στην ΕΥΔΑΠ ΠΑΓΙΩΝ όπου ακόμη έχουμε 100% δημόσιο.

Όλο αυτό το σύστημα, συν την Αττική της οποίας ήδη έχει την ευθύνη στο μεγαλύτερο μέρος της η ΕΥΔΑΠ ΑΕ, δημιουργούν ναι μεν μια ισχυρή εταιρεία, από την άλλη όμως είναι υπαρκτή η ανησυχία για το ποια η τύχη μια μικρής περιοχής έναντι μεγάλων αστικών κέντρων. Αν το επιχειρηματικό κέρδος δείχνει πχ Χαλκίδα γιατί να ασχοληθεί ένα υδροκέφαλο σύστημα με μικρότερους δήμους.

→ Tο νερό είναι και πρέπει να παραμείνει δημόσιο αγαθό. 

Αυτό συζητούμε ως κεντρική ιδέα αυτή τη στιγμή με ένα σχέδιο νόμου κέλυφος ιδιωτικών συμφερόντων  στο χώρο του νερού. 

Σε ότι αφορά τη Φωκίδα και την παραμέληση της από την Περιφερειακή Αρχή, η πρόσφατη συνεδρίαση, απέδειξε την αλήθεια των πραγμάτων.

Μόνο για τα πανηγύρια.

Όχι για την ουσία των πραγμάτων. 

Στον πάγο από την Περιφέρεια Στερεάς οι προβλέψεις για την διαχείριση νερού άρδευσης για το έργο ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΜΟΡΝΟΥ και το ΑΡΔΕΥΤΙΚΟ ΕΛΑΙΏΝΑ ΑΜΦΙΣΣΑΣ.