Δύο μέτρα και δύο σταθμά στον πολεοδομικό σχεδιασμό του Δήμου Δελφών

Η πρόσφατη στάση του Δημοτικού Συμβουλίου στα ζητήματα χωρικού και πολεοδομικού σχεδιασμού αποκαλύπτει μια ανησυχητική ασυνέπεια, η οποία δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από τις τοπικές κοινωνίες.

Στη συνεδρίαση της Πέμπτης 18 Δεκεμβρίου 2025, το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Δελφών ενέκρινε ομόφωνα τα εναλλακτικά σενάρια χωρικής οργάνωσης στο πλαίσιο της εκπόνησης του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ) για τις Δημοτικές Ενότητες Γραβιάς και Καλλιέων. Εκεί, η συναίνεση επετεύχθη χωρίς ενστάσεις, χωρίς «αστερίσκους» και χωρίς πολιτικές υπεκφυγές.

Την ίδια στιγμή, όμως, όταν το θέμα αφορούσε το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο για τις κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Παρνασσού – Πολύδροσος, Λιλαία και Επτάλοφος – ένα σχέδιο που δεν διαχειρίζεται λεπτομέρειες αλλά καθορίζει το μέλλον του Παρνασσού, η εικόνα διαφοροποιήθηκε ουσιαστικά.

Τυπικά, το σχέδιο υπερψηφίστηκε τόσο από την πλειοψηφία όσο και από την αντιπολίτευση. Στην πράξη, όμως, καταγράφηκαν στάσεις που γεννούν πολιτικά ερωτήματα. Ο κ. Λεοντίου, Δημοτικός Σύμβουλος της Λαϊκής Ενότητας, το καταψήφισε, ενώ οι κ. Σωτηρόπουλος και κα Κορομπίλη δήλωσαν «παρών» – στάση που προσμετράται ως αρνητική ψήφος. Και οι δύο είναι ανεξάρτητοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, με την κα Κορομπίλη μάλιστα να εκλέγεται στη Δημοτική Ενότητα Παρνασσού.

Δεν πρόκειται για μια τεχνική λεπτομέρεια. Πρόκειται για πολιτική στάση. Γιατί όταν καλείσαι να τοποθετηθείς σε ένα σχέδιο που αγγίζει ζητήματα όπως η κατάργηση λατομικών εκτάσεων, τα όρια σε Κελάρια και Δόκανο, οι αναγκαίες υποδομές βιολογικών καθαρισμών και συνολικά ο περιβαλλοντικός και αναπτυξιακός σχεδιασμός του Παρνασσού, το «παρών» δεν είναι ουδέτερο. Είναι επιλογή αποφυγής ευθύνης.

Η αντίφαση είναι προφανής: ομοφωνία εκεί όπου το πολιτικό κόστος είναι μικρότερο, αμφιθυμία και διαφοροποίηση όταν το διακύβευμα είναι υψηλό και αφορά άμεσα μια ολόκληρη περιοχή με ιδιαίτερα περιβαλλοντικά και αναπτυξιακά χαρακτηριστικά.

Οι τοπικές κοινωνίες του Παρνασσού δεν έχουν ανάγκη από μισόλογα, ούτε από στάσεις ασφαλείας. Έχουν ανάγκη από καθαρές τοποθετήσεις και πολιτικό θάρρος. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός δεν είναι διαδικαστικό ζήτημα, αλλά πράξη ευθύνης με μακροχρόνιες συνέπειες.

Και σε τέτοιες αποφάσεις, η ουδετερότητα δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο η ανάληψη ή η αποποίηση της πολιτικής ευθύνης.